دوست عزیزم آقای دکتر مصطفی صادقی، در کانال خود مطلبی در باره جناب عابس شاکری، شهید بزرگوار کربلا منتشر کرد که بازنشر آن را در این جا مفید می‌دانم. عابس همان کسی است که عبارت «حُبُّ الحُسینِ أجَنَّنی؛ محبّت حسین مرا دیوانه کرده است» در برخی منابع متأخر از زبان او نقل شده و شاعری فارسی‌سرا  _ که نامش را نمی‌دانم _ بر اساس مضمون این رجز، چنین سروده است:

 

مرا عشق حسین دیوانه کرده

دلم را خالی از بیگانه کرده

اگر از خانۀ خود دل بریده

میان سینه‌‏ها کاشانه کرده

اگر از خود گذشته همچو شمعی

همه جان‌‏‏ها به خود پروانه کرده

دل و عشق حسین در من چو گنجی است

که جا در گوشۀ ویرانه کرده


🔷🔷🔷

اما مطلب آقای دکتر مصطفی صادقی که عیناً از کانال «مستبین» در ایتا کپی کرده‌ام چنین است:

 

✅ عابس شاکری و برداشتی اشتباه

📃 عابس بن ابی‌شبیب شاکری از شهدای کربلاست که ساکن کوفه بود و حامل نامه مسلم بن عقیل به امام حسین(ع) شد. آن گاه همراه آن‌حضرت ماند تا در کربلا به شهادت رسید.

 

🎤 گفتگوی او با غلامش پیش از شهادت شنیدنی است؛ اما در محافل ما کمتر از #شهدای_کربلا و عظمت آنان سخن گفته می‌شود که ان‌شاءالله در ایام محرم در این کانال (مستبین) اشاراتی به آنان خواهد شد.

 

⚔️ برخی گفته‌اند #عابس هنگام مبارزه با دشمن در عاشورا لباس خود را کند؛ آن گاه برهنه شدن برای عزاداری را از آن برداشت می‌کنند!

 

❌ باید توجه داشت که اولاً عابس برهنه نشد بلکه طبق منابع و مقاتل معتبر «اَلقی دِرعَهُ و مِغفرتَه» یعنی سپر و کلاخودش را انداخت [تا بهتر بتواند مبارزه کند]. چون گرفتنِ سپر در یک دست، مبارزه را سخت و کلاخود، وسعت دید را کم می‌کند.

 

↩️ ثانیاً استنباط حکم شرعی از یک واقعه، به این آسانی نیست و نیازمند بسیاری از شرایط دیگر است وگرنه تفسیر به رأی خواهد بود.

 

 

 

#مستبین را به دوستان خود معرفی کنید.

در ایتا

https://eitaa.com/Mostabin

در تلگرام

https://t.me/AlMostabin

در واتساپ

https://chat.whatsapp.com/E3MGP4A6vvr8THW1GjH3NO